جراحی ناموفق ستون مهره ها و دیسک بین مهره ای

جراحی ناموفق ستون مهره ها و دیسک بین مهره ای

دکتر نوید ابوالاحرار

فلوشیپ فوق تخصصی درد

 

در حدود یک سوم تا نیمی ازبیمارانی که تحت عمل های جراحی روی ستون مهره های کمری قرار میگیرند، مدتی پس از عمل دچار درد های شدید و مقاوم به درمان میشوند که گاه از درد اولیه بیمار نیز شدیدتر است. این عارضه، جراحی ناموفق ستون مهره ها(Failed Back Surgery Syndrome, FBSS)  نامیده میشود و علل گوناگونی دارد که در اینجا کوتاه درباره آن صحبت میشود. همانگونه که گفته شد مهترین علامت این عارضه، بازگشت دردهای بیمار (حتی شدیدتر) یا ایجاد دردهای جدید مدتی پس از عمل جراحی است که موجب اختلال در زندگی، کار روزانه و حتی استراحت بیمار میشود.

این عارضه علل گوناگونی دارد که برخی از مهمترین آنها عبارتند از: چسبندگی اطراف نخاع و رشته های عصبی بدنبال عمل جراحی، عفونت مهره،دیسک یا فضای اطراف نخاع، خونریزی اطراف مهره و دیسک، آسیب مستقیم عصبی به وسیله ابزار جراحی درهنگام عمل جراحی، آسیب و تضعیف ساختار ستون مهره ها که موجب ناپایداری ستون مهره ها و وارد آمدن نامناسب و نامساوی وزن بین دو مهره و درنتیجه آسیب مداوم و فرسایش مهره ها میشود.

 

 فیبروز و چسبندگی در فضای اپیدورال

 فیبروز یا چسبندگی اطراف دیسک

از آنجایی که یکی از مهمترین علل این عارضه، چسبندگی در فضاهای اپیدورال اطراف نخاعی میباشد، یکی از روشهای درمانی پیشنهاد شده، رفع چسبندگی و فشار روی فضای اپیدورال و اعصاب نخاعی به روش کودال نوروپلاستی است که گرچه در حدود 50 درصد بیماران موثر بوده است، ولی در حال حاضر موثرترین روش درمانی است که انجام میشود.

 

 

در این روش درمانی، بیمار به اتاق عمل کلینیک درد منتقل شده و در وضعیت خوابیده روی شکم قرار میگیرد. سپس ناحیه ستون مهره های کمری کاملا به وسیله بتادین ضدعفونی میشود و اطراف ناحیه عمل با شان های استریل پوشانده میشود. سپس تحت بیحسی موضعی و مانیتورینگ کافی و بیهوشی سبک (آرامبخشی) و با راهنمایی اشعه ایکس، یک کاتتر نازک وارد فضای اپیدورال شده و داروهای حل کننده چسبندگی و ضد التهابی از طریق این کاتتر در نواحی چسبندگی تزریق میشوند.

 کودال نورو پلاستی

 

در مواردی که شدت چسبندگی زیاد است، دو راه حل زیر وجود دارد:

·         کاربرد کاتتر اپیدورال ویژه ای که کمی محکم تر و قابل هدایت است و به کمک آن میتوان بهتر در میان چسبندگی ها نفوذ کرد و آنها را آزاد کرد.

·         کارگذاری کاتتر اپیدورال در محل و محکم کردن آن برای دسترسی به محل چسبندگی و سپس بستری کردن بیمار در بیمارستان به مدت 3 روز تا از طریق این کاتتر، ترکیبات حل کننده چسبندگی هرروز به محل مورد نظر تزریق شوند و سپس بیمار در پایان روز سوم پس از خارج کردن کاتتر ترخیص میشود.

 

 کودال نوروپلاستی

 

کلمات کلیدی: کلینیک درد، فوق تخصص درد، فلوشیپ درد، درد مزمن، کمردرد، دیسک کمر، درمان غیرجراحی دیسک کمر، اپیدورال، استرویید، تزریق استرویید اپیدورال، جراحی ناموفق ستون مهره ها و دیسک بین مهره ای

زمان انتشار: چهارشنبه 21 آبان 1393 (4 سال قبل)
تعداد بازدید: ۳۳۷۱